Long time no see…………

Het werd werd weer eens tijd.
Veel te vertellen…….

Eens een kritisch oog langs mijn weblogje laten gaan m.b.t. belangstellenden en kattige webloggers die niet meer bestaan, en binnenkort weer eens mijn poepert laten ruiken hier. Het vrouwtje houdt zich momenteel bezig met Oehoes en ik help haar daarbij. Raad geven zogezegd. Er is natuurlijk maar xe9xe9n schrijvende kat in dit Neerlandse Noorse Boskatten Bos ….en dat ben ik.

Mette is back?? Wie weet……………..

Baai, baai, zwaai, zwaai.

We hebben haar Liesl genoemd.

Wij hebben kittens.  4 ondeugende rakkers van zo’n 9 weken oud inmiddels.
Van kruipen werd het al snel een beetje schuifelen waarbij ze bibberend op hun pootjes stonden. Langzaamaan werd de huiskamer in onderzoek genomen.
En op dit moment racen ze van voor naar achter.
Heerlijk weer zo’n stelletje deugnieten.

Wie?
Nou…….Norali.
Ze zijn er inmiddels achter waarom zij zo geobsedeerd is door hoekjes.

Baasje en vrouwtje lagen gisteravond in bed. Ik en Norali waren eveneens van de party.
Op vrouwtjes weblog hebben jullie al verschillende malen kunnen lezen dat ze s’ nachts weleens dingen "hoort", en gisteravond was het weer eens zover.
Ze knipt het ligt aan en vraagt aan de baas "hoor jij dat ook?".
En wonder boven wonder, hij hoorde het ook knagen en ritselen.
Norali stond natuurlijk al hoog en breed in de hoek te snuffelen, maar baasje en vrouwtje trokken zich daar al de laatste tijd niet veel meer van aan en hadden haar gewoon het stempel van "steekje los" opgestempeld, temeer omdat ik niet meedeed aan die hoekjesdoenerij.
Ik lag dan ook gewoon op bed te ronken terwijl het licht aan ging en baasje en vrouwtje op hun buik ,met Norali tussen hun in, lagen te luisteren met hun oor tegen de muur alwaar achter de tussenwand "iets"aan het scharrelen en knagen was.

Maar eerst het volgende voor ik verder ga.
Nu zullen jullie je afvragen waarom ik niet in de veren sprong om mee te luisteren. Nou luister…………Als witte kat met blauwe ogen heb ik bij velen het stigma stokdoof te zijn……en dat houdt ik er zo in. Gemakkelijk, nooit enige sores, en het zal mij een worst zijn wat anderen denken.
Ik heb de naam, dan wil ik ook de daad.
De waarheid is dat ik natuurlijk al zo’n kleine 15 jaar hier van alles in huis hoor en er niet meer van opkijk. Bovendien is dat tochtje tussen de vloer enige jaren geleden om op muizenjacht te gaan mij niet in dank afgenomen en werd ik naar buiten verbannen omdat er gif gebruikt ging worden. Ze zoeken het nu zelf maar uit. Ik hoor niks meer. Ik heb geen zin om naar buiten gezet te worden.
Ik heb Norali dan ook gezegd vooral niet meer in de hoeken te gaan staan…….maar ze bleef onverbetelijk.

Enfin…..nadat de baas een flinke hengst op de muur had gegeven, daar keek ik natuurlijk wel even van op, waren er achter de muur wegrennende voetjes te horen. Norali volgde het vliegensvlug langs de muur.

En nu zijn we verbannen. Norali haar schuld. Kon ze nou niet net doen alsof ze niks hoorde, net zoals ik? Nu moeten we buiten in de kattenverblijven slapen omdat er vanavond grof geschut aan te pas komt.
Tussen de vloer zullen er schoteltjes met muizenkorrels neergezet worden. Giftige uiteraard. En mocht er een muisje onverhoopt tevoorschijn komen om snel van zijn lijden af te willen zijn, leek het baasje en vrouwtje veiliger dat wij ze niet tussen onze kaken krijgen.

Maar ik denk wel dat het de laatste keer is dat Norali haar best doet ze hier ergens opmerkzaam op te maken. Ach….ze is nog jong. Heeft niet naar mij willen luisteren.
En nu zitten we buiten in de kou.
Norali heeft dan ook besloten om vanaf vandaag ook inene keer zo doof als een kwartel te zijn.

Exe9n ding heb ik hier wel geleerd door de jaren heen.
Blijf vooral uit de hoekjes van het huis. Helemaal als er visite is. Want het vrouwtje neemt mij dan nadien onderhanden.
"Mette, je zet mij voor schut door met raggen om je hoofd en snorharen uit die hoek tevoorschijn te komen. Wat moet mijn visite wel niet denken".
Goed….daar kan ik snel en makkelijk antwoord op geven, maar soms is het wijzer je snuit te houden. Zo ook in dit geval.
Norali heeft het echter nog niet door. Ze is nog lerende. Alhoewel ik mij afvraag of ze zich iets aantrekt van het vrouwtje. Ze steekt haar kop gewoon onder het rag zand.
Maar wat mij steekt is het volgende:

Norali zat vorige week naast de muur naar een hoekje achter de t.v. te staren. Het bleef dan ook niet lang uit of ze rukte op met uitgestoken snorharen al snuffelend naar die hoek. Ik voelde de bui al hangen en vrouwtje sprong onmiddellijk overeind om Norali daar vandaan te halen.
Maar Norali bkleef hardnekkig volhouden en na een poosje staken er 2 neuzen in die hoek. Die van het vrouwtje en Norali tezaam.
"Wat zie je daar toch meisje", meesmuilde het vrouwtje. "Zit daar iets"?
Ik heb even met mijn ogen gerold over deze schetsvertoning. Norali verstaat de kunst om van een "not done" item een circusatractie te maken waar bijzonderheden aan toegekend worden. Weldra hingen er dan ook 3 neuzen in de hoek. De baas stak hem er ook tussen.
Zo gezellig met zijn 3-en daar in die hoek bij elkaar geplakt ging de discussie als volgt:

"Ze zit steeds met haar neus bij dat gaatje waar de gasleiding omhoog komt. Zou daar soms iets uit tevoorschijn zijn gekomen? Een muis ofzo? Of een dikke vette spin".
"Zou zomaar kunnen", antwoordde de baas. Misschien hoort ze ook wel door dat gaatje het een en ander onder de vloer scharrelen".
"Wat hoor je daar dan meisje? Of vind je het gewoon leuk om raggen weg te halen?

Bij het woord muis was ik opgestaan en stak mijn neus er ook eens tussen.
IK….Mette……ouwe rot in het vak……zou 14 jaar lang muizen over het hoofd zien die door gaatjes komen?
De baas zei nog "maar als daar muizen door omhoog komen had Mette ze allang te grazen genomen".
Kijk…met hem kan ik tenminste praten.

De t.v. werd weggeschoven en de stofzuiger erbij gehaald. Het volgende moet ik Norali dan ook toegeven. Zij zorgt voor een ragvrij milieu.
Nieuwe bezems vegen het schoonst.
Maar na 5 dagen zat Norali nog in die hoek te koekeloeren. Zelfs die Schotse doedelzak werd nieuwsgierig door dit aanhoudende gedrag en stak zijn lange neus erbij.
En jullie willen niet weten hoe vaak het vrouwtje daar inmiddels gekeken heeft op zoek naar muizenkeutels. Het complete huishouden is inmiddels geobsedeerd door die hoek achter de t.v.

En sinds vandaag is daar het volgende bijgekomen:
Aan de andere kant van die muur is nog een hoek. Die van de keuken. En Norali heeft haar Twilight Zone uitgebreid met het posten voor die keukenhoek.
Na een paar keer en en weer gelopen te hebben van de ene hoek naar de andere heeft ze nu haar achterwerk op de drempel van de keuken geplaatst zodat ze in 1 oogopslag beide hoeken in de gaten kan houden.

Hersenschimmen en muizenissen zeg ik jullie.
Kronkels in de hoeken van de geest.
Spinnen in het hoofd en raggen tussen de verbindingen des kattenintelligent

Een kat die het vrouwtje alle hoeken van het huis laat zien

"Dag lieffies", braaf zijn hoor !
En daar konden we het dan mee doen.
Ons was verteld dat ze er 4 dagen tussenuit zouden gaan en onze zorg in handen van de buurman zouden geven.

Onze buurman…..ja die…….de bourgondier……degeen die vorig jaar 2 witte van ons verwisselde…….Pavel bij de meissies stopte……….en Eden bij de jochies.
Bijna hadden we een gezinsuitbreiding gehad in Femherrersland van zo’n 35 kittens in 1 klap. Maar gelukkig kregen de baas en het vrouwtje problemen met de auto waardoor ze weer binnen 3 dagen terug waren……….toen.
Nu kon dat niet meer omdat onze verblijven voor zolang elders geplaatst zijn. Dus heen en weer lopen van jochies en meissies is er nu niet meer bij.
Buurman kreeg nu een herkansing en de jochies verkneukelden zich al op een vergissing als vorig jaar.

Ik had mijn ogen nog niet eens open. Om 06.00 kwam hij al aan banjeren. De buurman dan, hxe8. Gooide de deur open en had in zijn handen de gele bak waar de kippen altijd voer mee krijgen.
En je kan het geloven of niet. Hij smeet de inhoud van die bak bij ons in het verblijf. Alsof we verredomme kippen waren. !!!
Niks zorgvuldig uit onze mooie voorraadbakken met mooie kattenprints. Niks met dat mooie schepje waarmee wij zo netjes afgepast ons eten geschept krijgen van de baas.
Nee………..snaaien van de grond moesten we.
Oke…..daarna werden wel onze bakjes gevuld. Ik geef toe dat buurman een beetje bang was dat wij ontsnapten als we met zijn allen op hem aanvielen. Dus uit voorzorg dacht hij ons zo te redden.

Je snapt zeker wel dat de baas en het vrouwtje DAT geweten hebben toen ze gisteren weer thuiskwamen. Ons edele ras als de eerste de beste als zwervers laten eten.
En dan te bedenken dat ze voor zichzelf 3 taarten hebben meegenomen vanaf hun vakantie-oord.

Ik mag lijen dat ze ze tegen heug en meug op moeten eten.

En die Schotse doedelzak is natuurlijk meegeweest..
Pavel heeft al gezegd dat hij het niet langer pikt om nog eens door buurman verzorgd te worden en de volgende keer ook mee gaat. Hij heeft zichzelf al, voor het geval dat, stoicijns in de tas geinstalleerd.

En nog steeds een groot gemis.

Hoeveel mollen en muizen heb je al te grazen genomen daarboven, Poedeloet?

En kan je al een beetje beter opschieten, met Phlox, Daphne en Galland.?Of geef je ze nog steeds eerst een kopje om ze daarna het vel over de neus te halen?

En heb je Kjell al gevonden?

Zorgen julie een beetje goed met zijn allen daarboven voor elkaar?

En ook voor diegenen die jullie nooit ontmoet hebben en jullie kant op komen?

Denk erom hxe8!! Als het mijn tijd is wil ik jullie daarboven allemaal bij elkaar zien. Niet een uitgezonderd.

rust.
Vanaf mijn voetenbankje overzie ik de huiskamer. Ik lig dan ook op een strategische plaats.
Als ik naar links kijk zie ik de baas op de bank zitten. Hij frutselt wat met zijn laptopje. Homepage een beetje in orde maken. Wat opschuiven, wat inschikken.
De Schotse doedel ligt aan zijn voeten te snurken en Norali ligt tegen hem aan.

Als ik naar rechts kijk zie ik het vrouwtje zitten. Eveneens achter haar laptopje. Een beetje webloggen, een beetje mailen.
Aislinn ligt naast haar op de stoel.

Ik hoor een zucht en Norali gaat op haar andere zij liggen.
Ik hoor nog een zucht en Aislinn rekt zich uit.
Ik hoor een kreun en Lex gaapt wijduit.
En links en rechts hoor ik de tikjes op de toetsenborden.

Wat een rust.

Nog wel.